Cart 0

Πώς πήγε λοιπόν το παιδί;

Εδώ είναι λοιπόν ξανά η Έλενα, αγκαλιά με το κινητό και τη μικρούλα Βασιλική, μιλώντας στον παιδίατρο για το πώς είναι ο Κωνσταντίνος:

Mama-sto-tilefono-me-paidiatro.jpg


Πώς εξελίχθηκε η κατάσταση μετά τη βόλτα στους γιατρούς;;

Λοιπόν...νομίζω το μάντεψες.

Ο Κωνσταντίνος βελτιωνόταν σιγά-σιγά με τα αντιβιοτικά, τα εισπνεόμενα και το χαπάκι. Η διάρροιες σταμάτησαν μερικές μέρες αφότου έκοψε τα αντιβιοτικά, και ο βήχας σχεδόν εξαφανίστηκε 🙂.

Όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλύτερα, σωστά; Βρήκε η Έλενα τη λύση που έψαχνε τόσο καιρό; Αυτό ήταν; Μμμμ... όχι ακριβώς.

Το επόμενο βήμα ήταν να μειώσουν τις πορτοκαλί εισπνοές, οπότε λίγο-λίγο τις έκοψαν, παρακολουθώντας πώς πήγαινε ο βήχας.

Στην αρχή ήταν ένα βηχαλάκι εδώ και εκεί. Μετά, ξαναπήγε στο σταθμό και ξανά-μανά άρχισε να βήχει σχεδόν όπως πριν 😒.

Η Έλενα αύξησε ξανά τις πορτοκαλί εισπνοές, και τις μπλε. Εκεί που άρχισε να αναρωτιέται …προς τί όλο αυτό, επέστρεψε πάλι με τον επόμενο πυρετό ο Κωνσταντίνος και ο βήχας έγινε πάλι μόνιμος ήχος στο σπίτι.

Σου έχει συμβεί ποτέ κάτι παρόμοιο με το δικό σου παιδί;

Να΄την λοιπόν την Έλενα... στις τρεις το πρωί ψόφια στην κούραση 😩 να κρατάει τον Κωνσταντίνο αγκαλιά, ελπίζοντας πως θα ξανακοιμηθεί και προσπαθώντας να θυμηθεί ποιο φάρμακο έχει σειρά.

Φαντάζεσαι τι εξάντληση και στενοχώρια νιώθει εκείνη την ώρα;


Οπότε, αρχίζει ξανά να ψάχνεται στο Google και στις ομάδες της στο Facebook.

Μερικές φορές οι κοπέλες στις ομάδες του FB την κάνουν να νιώθει ένοχη που αποθήλασε τον Κωνσταντίνο όταν επέστρεψε στη δουλειά, παρ΄ότι είχε κλείσει σχεδόν τα 2 τότε.

Κάποιες από τις συμβουλές ακούγονται ενδιαφέρουσες, αλλά δεν μπορεί να τις εφαρμόσει γιατί λείπει στη δουλειά κάθε μέρα.

Κάποια φαγητά που μαγειρεύουν έχουν δύσκολα και ακριβά συστατικά και χρειάζονται μεγάλη προετοιμασία έτσι κι αλλιώς.

Δοκίμασε κάποιες από τις συμβουλές διατροφής για λίγο, αλλά δεν είδε μεγάλη διαφορά και δυσκολευόταν πολύ με τις συνταγές.

Είδε και έναν ομοιοπαθητικό δύο φορές με τον Κωνσταντίνο αλλά εκεί ήταν μάλλον άτυχη - ο συγκεκριμένος δεν της ήταν καθόλου συμπαθητικός και δεν τα πήγε καλά με το παιδί, η δε επίσκεψη ήταν.... απλησίαστη 😲.

Ίσως πράγματι να πρέπει να το ξαναπροσπαθήσει με την Ομοιοπαθητική, ή ίσως με τη διατροφή;; Αλλά και οι δύο γιαγιάδες επιμένουν να δίνουν κουλουράκια και μπισκότα στα παιδιά παρ΄ότι τις χιλιοπαρακάλεσε η Έλενα στο παρελθόν, οπότε αισθάνεται πως δεν αξίζει να προσπαθεί μόνη της να φτιάξει τη διατροφή.

Όχι δηλαδή πως τα πάνε καλύτερα οι φίλες της... μερικές είναι σχεδόν υστερικές και πνιγμένες στις υποχρεώσεις, παίρνουν τηλέφωνο τη μαμά τους έξι φορές τη μέρα και τον παιδίατρο σε μόνιμη βάση.

Και τα σπίτια τους είναι παρομοίως σε κατάσταση βομβαρδισμού.

Το οικονομικό κομμάτι επίσης την απασχολεί και την εκνευρίζει. Πάνε οι μέρες που της περίσσευαν λεφτά έτσι, για να πάει για τίποτα ψώνια δικά της. Αυτές τις μέρες ό,τι λεφτά έχουν εξανεμίζονται σε λογαριασμούς, σουπερμάρκετ, γιατρούς και φάρμακα.

Αναρωτιέται πού μπορεί να βρεί κάποια - αληθινή - βοήθεια και καθοδήγηση.


Η «βοηθητικές συμβουλές» που ακούει από τις φίλες, τη μαμά και την πεθερά της πάνε... κάπως έτσι:

  • ΠΑΛΙ είναι άρρωστος; Σοβαρά τώρα;

  • Και τι σου είπε δηλαδή ο γιατρός για το πόσο θα κρατήσει;

  • Είσαι ΣΙΓΟΥΡΗ πως δεν έχει κάτι άλλο το παιδί;

  • Δεν είναι φυσιολογικό αυτό, εμείς παλιά δεν αφήναμε έτσι τα παιδιά.

  • Μήπως χρειάζεται πιο δυνατό αντιβιοτικό, ρώτησες το γιατρό;


Φαντάσου τον εαυτό σου στη θέση της Έλενας - νομίζω ξέρεις πώς αισθάνεται όταν ακούει τέτοια...

Και φυσικά, η αγαπημένη επωδός της μαμάς και της πεθεράς της.... «Ξέρεις και μεις παιδιά μεγαλώσαμε και ποτέ δεν τα αφήναμε σε τέτοια χάλια!». Λες και η Έλενα «αφήνει» επίτηδες τον Κωνσταντίνο άρρωστο.

Στενοχωριέται 😔πραγματικά με τα απανωτά φάρμακα. Θα τελειώσει κάποτε αυτό το σκηνικό; Ή θα του μείνει μόνιμο κουσούρι στο αναπνευστικό και στο ανοσοποιητικό του με όλες αυτές τις αρρώστιες;

Ανησυχεί γιατί ο Κωνσταντίνος λείπει απ΄το σταθμό συνέχεια, και σκέφτεται και πως και η Βασιλική ίσως καταλήξει να είναι συνέχεια άρρωστη στο σπίτι με την πεθερά της όταν αρχίσει και εκείνη στο σταθμό.


Και ουσιαστικά της σπάει τα νεύρα αυτή η κατάσταση, γιατί ξανά, τα παιδιά και δεν θα πηγαίνουν, και θα πληρώνουν το σταθμό, τους γιατρούς, τα φάρμακα, και... εκείνη θα τρέχει συνέχεια αλαφιασμένη να τα προλάβει όλα.

Θά'θελε να ξέρει πώς να βοηθήσει η ίδια το αγοράκι της να γίνει καλά πιο γρήγορα, να κοιμάται καλύτερα και να μην ξυπνάει κάθε μια ώρα τη νύχτα για άλλο φάρμακο (βασικά και η ίδια θά΄θελε να κοιμάται καλύτερα, ή κάποτε να αξιωθεί να ξανακάνει άλλα πράγματα που κάποτε έκανε τη νύχτα...μια φορά κι έναν καιρό 😐).

Θά' θελε να ξέρει τι να κάνει μόλις αρρωστήσουν τα παιδιά την επόμενη φορά, όχι να περιμένει πάντα κάποιον να της το πει.

Δεν το λέει στον άντρα της… αλλά ενδόμυχα θα ήθελε η μαμά του (και η δικιά της δηλαδή) να εκτιμήσουν τον κόπο και τις προσπάθειες που καταβάλλει αντί να της κάνουν συνέχεια παρατηρήσεις.

Υ.Γ. Εσύ προσωπικά τη νιώθεις καθόλου την Έλενα και το ζόρι που περνάει; Αναρωτιέται

  • Να πάρει τηλέφωνο το γιατρό;

  • Να μην πάρει τηλέφωνο το γιατρό;

  • Τι να κάνει και ποιον να ακούσει αυτή τη φορά;

  • Πώς να βρει μια σωστή κατεύθυνση για να αντιμετωπίζει καλύτερα τις αρρώστιες των παιδιών;

  • Πώς να ξέρει πού να ενημερωθεί στην απεραντοσύνη του Google και του Facebook;

  • Πώς να ελέγξει το άγχος, τη στενοχώρια και τις αμφιβολίες της κάθε φορά που αρρωσταίνει το παιδί;

  • Τι τελικά να πρωτοκάνει, αφού δεν προλαβαίνει ούτε τα ...μαλλιά της να λούσει μερικές φορές;

Μερικές φορές την πιάνει μίσος για όλο το άγχος που την κατακλύζει και ονειρεύεται τον εαυτό της να κινείται με σιγουριά και αυτοπεποίθηση, όπως κάποτε. Θα ήταν θαύμα να μπορούσε να εξοικονομήσει κάποια από τα λεφτά που φεύγουν δεξιά και αριστερά στους γιατρούς, στις εξετάσεις και στα φάρμακα και... ίσως να έμεναν και λίγα και για την ίδια.

Η Έλενα έχει κουραστεί με αυτήν την κατάσταση. Είναι καιρός να γνωρίσει καλύτερα την Αφροδίτη - κάνε εδώ κλικ για τη συνέχεια…