Cart 0

ΕΛΕΝΑ & ΑΦΡΟΔΙΤΗ

Μαμάδες και οι δύο, με μικρά παιδιά και οι δύο, περίοδος ιώσεων και για τις δύο…

αλλά ΠΟΛΥ διαφορετικά αποτελέσματα!

Εσύ, ποια είσαι από τις δύο;

Screenshot of Google Chrome (19-11-18 11-20-37).png

Ορίστε λοιπόν η Έλενα, που νομίζω πως ήδη γνωρίζεστε 🙂...;

(σε προειδοποιώ, η ιστορία αυτή είναι μάλλον μεγάλη και οι περισσότεροι δεν την διαβάζουν μέχρι τέλους. Κάτι μου λέει όμως πως θα θέλεις να την διαβάσεις αν έχεις αισθανθεί άγχος ή πανικό ή «δεν-ξέρω-τι-να-κάνω-τώρα» σε αρρώστια του παιδιού σου. Βάζω στοίχημα πως έχετε κοινά σημεία, η Έλενα και εσύ...)

Agxomeni-mitera-arrostou-paidiou.jpg

H Έλενα είναι 34 ετών, παντρεμένη με τον Δημήτρη και έχουν δύο παιδάκια: τον Κωνσταντίνο (4 ετών) και τη Βασιλική (20 μηνών). Δουλεύει στο λογιστήριο μιας επιχείρησης και τα πάει, δόξα τω Θεώ, μια χαρά στη δουλειά της.

Βασικά, πάντα ήταν ο τύπος που «τα πάει καλά» - στο σχολείο διάβαζε αρκετά και είχε καλούς βαθμούς, παντρεύτηκε ένα «καλό παιδί» και έκανε έναν ωραίο γάμο, στη συνέχεια απέκτησε τα παιδιά της ΚΑΙ κατάφερε να μη χάσει τη δουλειά της, παρά την οικονομική κρίση.

Στη δουλειά τη συμπαθούν και την εκτιμούν και οι συνάδελφοι και ο προϊστάμενός της.

Γιατί, λοιπόν, νιώθει συνέχεια τόοοοσο ...κουρασμένη και αγχωμένη;

Η Έλενα θυμάται ακόμη καλά τη ζωή της «πριν»: εκ των υστέρων της φαίνεται τόσο απλή η ζωή πριν το γάμο και τα παιδιά.... Η δουλειά πήγαινε καλά, και μετά το σχόλασμα είχε και χρόνο και χρήματα για τον εαυτό της, έφτιαχνε τα μαλλιά της, έβλεπε τις φίλες της ή έβγαινε ραντεβού με το Δημήτρη και αισθανόταν όμορφη και περιποιημένη!

(Και τότε βέβαια έτρεχε συνέχεια, αλλά ο ήταν «οι καλές μέρες» και ο ήλιος... έλαμπε!)

Τώρα όμως, αυτές τις μέρες... αισθάνεται πως πρέπει ΟΛΑ κάπως να τα προλαβαίνει και να τα φροντίζει.

Νιώθει πως όλα από πάνω της κρέμονται: η δουλειά, το νοικοκυριό, τα παιδιά, η σχέση της με τον άντρα της.

Προσπαθεί να μην χαθούν τελείως με τους φίλους τους με όλα τα τρεξίματα και, για να μην ξεχνιόμαστε, θά' πρεπε ακόμη να φροντίζει που και που και την εμφάνισή της, να γυμνάζεται κλπ. κλπ.

Εσύ μπορείς να φανταστείς λίγο πώς αισθάνεται;

Η Έλενα νιώθει πως τρέχει σαν μουρλή με τα παιδιά. ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Τρέχει πέρα-δώθε και κάνει κύκλους από το σπίτι στη δουλειά, στο σουπερμάρκετ, στον παιδίατρο και στο φαρμακείο. Και, ξανά-μανά.

Πέρυσι, ο μικρός της ο Κωνσταντίνος αρρώσταινε κάθε 10-12 μέρες. Βήχας, πυρετοί, ωτίτιδες, γαστρεντερίτιδες, ό,τι τέλος πάντων κυκλοφορούσε, όλα τα κολλούσε. Και τώρα, μόλις περάσει μερικές μέρες παίζοντας με άλλα παιδάκια, πάντα κάτι «αρπάζει» ο μικρός.


Επιστρέφει η Έλενα που λες βιαστικά απ' τη δουλειά, δεν κοιτάει το χάος που επικρατεί στο σαλόνι ούτε το βλέμμα της πεθεράς της που τη διαπερνάει, παίρνει τον Κωνσταντίνο και τον πάει στον παιδίατρο.

Περιμένει στην αναμονή σχεδόν μια ώρα, ανησυχώντας για το τι άλλο θα κολλήσει εκεί ο μικρός παίζοντας με τα παιχνίδια.

Παράλληλα αγχώνεται που δεν πρόλαβε να ψωνίσει και παίρνει τηλέφωνο τον άντρα της και τον παρακαλάει να περάσει από το σουπερμάρκετ πριν πάει σπίτι.

Έχεις βρεθεί ΕΣΥ ποτέ στη θέση της; Δεν είναι ακριβώς η πιο ηλιόλουστη πλευρά της μητρότητας, σωστά;

Μετά την επίσκεψη πάει στο φαρμακείο με τη συνταγή, παίρνει τα φάρμακα και τρέχει πίσω στο σπίτι, κλείνει για άλλη μια φορά τα μάτια στην ακαταστασία και ετοιμάζει βιαστικά ένα πρόχειρο βραδινό. Τα παιδιά γκρινιάζουν, ο άντρας της βοηθάει αλλά είναι και αυτός λιώμα απ΄τη δουλειά, και η πεθερά της την κοιτάει «με νόημα» φεύγοντας.

Μετά από δύο ώρες, τα παιδιά είναι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο κρεβάτι και ευτυχώς ο Κωνσταντίνος αποκοιμήθηκε γρήγορα μετά τα φάρμακα.

Γυρίζει και κοιτάει το χάος στην κουζίνα και το σαλόνι. Προσπαθεί να στρέψει το μυαλό της στο καθάρισμα, το σίδερο που την περιμένει και μόνο λιγότερο δεν γίνεται 😞 αντί ... για το ωραίο της κρεβάτι!


Η Έλενα θέλει απεγνωσμένα να βρει τρόπο να αντιμετωπίζει καλύτερα αυτές τις αρρώστιες.

Χτενίζει το Google και περνάει ώρες σε ομάδες στο Facebook που... τά'χουν όλα: χρήσιμες συμβουλές, χαζά σχόλια μέχρι μια τρομερή ποικιλία «μυστικές» λύσεις που έσωσαν το ένα ή το άλλο παιδί (Καθόλου εμβόλια, ποτέ. Δίαιτα Paleo. Ποτέ γλουτένη. Ποτέ ζάχαρη. Βότανα. Ομοιοπαθητική. Πρωτόγαλα. Ιπποφαές. Καθόλου λευκά άλευρα. Και άλλα διάφορα, πολλά, πολλά, κάθε φορά και κάτι άλλο...)

Πριν μερικούς μήνες ένιωσε τόση πίεση από τη μαμά και την πεθερά της να «κάνει κάτι» γιατί «δεν μπορεί να μείνει έτσι το παιδί!», που πήγε τον Κωνσταντίνο σε παιδίατρο-ανοσολόγο (μήπως κάτι έφταιγε με το ανοσοποιητικό του παιδιού), σε παιδοπνευμονολόγο (γιατί ο βήχας.δεν.σταματούσε.ποτέ) και σαν αποτέλεσμα, έκαναν ένα σωρό εξετάσεις αίματος. Άαααλλη οδυνηρή εμπειρία 😭.

Οι εξετάσεις δεν έδειξαν σπουδαία πράγματα εκτός από μάλλον χαμηλό σίδηρο και χαμηλή βιταμίνη D. Ο ανοσολόγος είπε πως το παιδί «δεν είχε τίποτα». Ο παιδοπνευμονολόγος του έδωσε δύο διαφορετικά αντιβιοτικά, δύο εισπνεόμενα και ένα χαπάκι για να παίρνει κάθε μέρα όλο το χειμώνα, καθώς και σίδηρο και βιταμίνη D.

Μετά από μια εβδομάδα φαινόταν να βελτιώνεται, με τα αντιβιοτικά έκανε λίγη διάρροια αλλά τίποτα το φοβερό, και ο βήχας επιτέλους μειώθηκε κάπως.

Τα πράγματα έδειχναν καλύτερα, και η Έλενα άρχισε να ελπίζει πως τα κατάφεραν, πως βρήκαν τη φόρμουλα που έψαχναν τόσο καιρό...

Αλλά μόνο το πέρασμα του χρόνου θα έδειχνε αν τα αποτελέσματα θα διαρκούσαν ή όχι.

Μπορείς να φανταστείς τι έγινε μετά;

Νομίζω πως... ίσως μπορείς.

Κάνε κλικ εδώ για τη συνέχεια